Νοέμβριος 22
Αβαθές και βαθύ
Είτε, λοιπόν, τρώτε είτε πίνετε, είτε κάνετε κάτι, να κάνετε
τα πάντα προς δόξαν του Θεού. (Α΄ Κορινθίους 10:31).
Πρόσεχε, μην επιτρέψεις στον εαυτό σου να θεωρεί ότι οι απλές ασχολίες της ζωής δεν είναι ταγμένες από τον Θεό· είναι τόσο από τον Θεό όσο και οι σοβαρές ασχολίες. Δεν είναι η αφοσίωσή σου στον Θεό που σε κάνει να αρνείσαι να είσαι ‘αβαθής’, αλλά η επιθυμία σου να εντυπωσιάσεις άλλους ανθρώπους με το γεγονός ότι δεν είσαι ‘αβαθής’· και αυτό είναι μια σίγουρη ένδειξη ότι είσαι πνευματικά περήφανος. Πρόσεχε, γιατί έτσι είναι πάντοτε που γεννιέται περιφρόνηση μέσα σου, και σε κάνει να περιφέρεσαι σαν μια κινητή επιτίμηση προς τους άλλους ανθρώπους επειδή εκείνοι είναι πιο ‘αβαθείς’ από σένα. Πρόσεχε να μην παριστάνεις τον βαθυστόχαστο· ο Θεός έγινε Βρέφος.
Το να είμαι ‘αβαθής’ δεν σημαίνει ότι είμαι κακός, ούτε και το επιφανειακό είναι ένδειξη ότι δεν υπάρχουν βάθη· ο ωκεανός έχει και παραλία. Τα αβαθή πράγματα της ζωής, όπως το να τρώμε και να πίνουμε, το να περπατούμε και να συνομιλούμε, είναι όλα ταγμένα από τον Θεό. Μέσα σ’ αυτά είναι που έζησε και ο Κύριός μας. Έζησε μέσα σ’ αυτά ως Υιός Θεού, και είπε: «Δεν υπάρχει μαθητής ανώτερος από τον Δάσκαλό του» (Ματθαίος 10:24).
Η περιφρούρησή μας είναι μέσα στα αβαθή πράγματα της ζωής. Πρέπει να ζούμε την απλή καθημερινή ζωή με τον απλό τρόπο της κοινής λογικής. Όταν έρθουν τα ‘βαθύτερα’, ο Θεός μάς τα δίνει επιπρόσθετα με τις απλές κοινές ασχολίες μας. Ποτέ μην επιδείχνεις τα βαθιά πράγματα σε κανέναν παρά μόνο στον Θεό. Είμαστε τόσο αηδιαστικά σοβαροί, και ενδιαφερόμαστε τόσο παθιασμένα για τον χαρακτήρα μας, που αρνούμαστε να συμπεριφερθούμε ως χριστιανοί στις απλές ασχολίες της ζωής.
Αποφάσισε να μην παίρνεις κανένα στα σοβαρά, εκτός από τον Θεό· και το πρώτο πρόσωπο που ανακαλύπτεις ότι πρέπει αυστηρά να αφήσεις, ως να ήταν ο μεγαλύτερος απατεώνας που γνώρισες ποτέ, είναι ο εαυτός σου.
