Ο βασιλιάς πέθανε και ανακάλυψε ότι δεν ήταν πια βασιλιάς. Δεν μπορούσε να πάρει μαζί του το στέμμα και τη βασιλεία του. Ούτε και τα κουδούνια και τη στολή του γελωτοποιού. Γυμνός ήρθε στον κόσμο και γυμνός έφυγε. Ήρθε στον κόσμο ανίδεος και πέθανε ανόητος τρελός: έτσι είναι όποιος ζει και πεθαίνει μ’ αυτό τον τρόπο. Καλύτερα να μην είχε γεννηθεί ποτέ παρά, έχοντας γεννηθεί, να μην φροντίσει να σιγουρευτεί για την αιωνιότητα και να προετοιμαστεί για τον θάνατο. Η γέννηση του ανθρώπου είναι ένα ξεκίνημα στο οποίο δεν υπάρχει επιστροφή. Ο θάνατος επίσης είναι μια υποχρεωτική διάβαση από την οποία δεν υπάρχει αποφυγή. Από την γέννηση όλοι ξεκινούμε αυτό το ταξίδι από αυτό τον κόσμο προς τον επόμενο. Κανένας δεν μπορεί να επιστρέψει πίσω ή να παραιτηθεί από αυτό το ταξίδι. Πρέπει να συνεχίσει χωρίς διακοπή μέχρι το τέλος. Παρόλο όμως που το ταξίδι ξεκινά πάνω σ’ αυτή τη γη, δεν τελειώνει εδώ. Μόνο σωματικά ο άνθρωπος είναι δημιούργημα γήινο, πνευματικά είναι δημιούργημα αιώνιο. Ποια θα είναι αυτή η αιωνιότητα και που θα την περάσει ο καθένας εξαρτάται από το πώς μεταχειρίζεται και προετοιμάζει τη ψυχή του. Είναι μεγάλη ανοησία και ριψοκίνδυνο να νομίζει κανείς ότι θα μπει στο δρόμο προς τον Θεό όταν θα είναι στο κρεβάτι ετοιμοθάνατος. Ένα αναπάντεχο ατύχημα ή ένα ολέθριο λάθος μπορεί να εκτοξεύσει την ψυχή του απροετοίμαστη στην αιωνιότητα οποιαδήποτε στιγμή -τότε τι γίνεται;
Κανένας δεν γεννιέται "μέσα στην οδό". Η οδός πρέπει να εκζητηθεί για να βρεθεί, και δεν είναι δύσκολο να βρεθεί. Είναι απλή και καθορισμένη από τον Θεό. Αυτός την έδωσε πριν πολλά χρόνια και την ονόμασε Ιησού. Ο άνθρωπος Χριστός Ιησούς είναι εκείνη η μόνη οδός που ο κάθε άνθρωπος πρέπει να βρει και να πάρει - ή θα χαθεί.
Στα μάτια του Θεού, ο βασιλιάς της ιστορίας ήταν ένας ανόητος τρελός για δύο κυρίως λόγους: (1) Αμέλησε να βρει την οδό και να προετοιμαστεί για το ταξίδι του, και (2) νόμιζε ότι το ταξίδι θα ξεκινούσε από το θάνατο - αλλά δεν είναι έτσι, ξεκινά από τη γέννηση. Κι αυτή η οδός, μια και βρεθεί, είναι ένα ταξίδι προς τον Θεό. Ο άνθρωπος που είπε: "Είθε να ήξερα που να Τον βρω..!
Θα πήγαινα μέχρι το θρόνο Του" (Ιώβ 23:3), σίγουρα μιλούσε αντιπροσωπευτικά για κάθε άνθρωπο που ζει σ’ αυτό τον κόσμο και συνειδητοποιεί την ανάγκη του. "Εγώ είμαι η οδός", λέγει ο Ιησούς - η οδός είναι μια ζωντανή οδός που μιλά, είναι η ανθρώπινη/θεία οδός, η μόνη αληθινή και σίγουρη οδός, που πρέπει να βρούμε τώρα, ενόσω ζούμε σ’ αυτό τον κόσμο, για να μας φέρει δια μέσου και έξω απ’ αυτό τον κόσμο προς τον Πατέρα. Είναι φανερό ότι κανένας άλλος δεν μπορεί να είναι η οδός. Μόνο ο Ιησούς Χριστός παραμένει ο αναλλοίωτος Λόγος, που υπόσχεται να μας φέρει στον Πατέρα Θεό. Κάθε ειλικρινής άνθρωπος που ανταποκρίνεται με όλη του την καρδιά και την ψυχή και έρχεται στον Χριστό, είναι βέβαιος, μέσα σε ελπίδα ανάπαυσης και ειρήνης, ότι έχει ήδη βρει τον Θεό και ότι θα περάσει μια ευλογημένη αιωνιότητα μαζί Του. Αυτό είναι θέλημα και η πρόνοια του Θεού Πατέρα μας για τους ανθρώπους, αλλά μόνο για όσους βρίσκονται στην Οδό.
ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ σε όλους τους ανθρώπους: Η συνεχιζόμενη παραμέληση της ευκαιρίας που δίνει ο Θεός, λογαριάζεται σαν απόρριψη της χάρης του Θεού. Η επίμονη απιστία κάποιου προσώπου το εμποδίζει να εισέλθει στην Οδό. Η άρνηση για ανταπόκριση στο κάλεσμα του Θεού είναι πνευματική αυτοκτονία.
ΥΠΟΣΧΕΣΕΙΣ σε όσους ανταποκρίνονται: Όποιος ζητά θα βρει, όλες οι αμαρτίες του θα συγχωρεθούν, θα του δοθεί νέα ζωή, η αλήθεια θα του εξασφαλιστεί, εγγυημένη ασφάλεια, ο Θεός θα του γνωριστεί σαν Πατέρας, ο ουρανός θα είναι η τελική του κατοικία.
Εκτίμησε την ψυχή σου με την αξία που ο Θεός την εκτιμά, πάρε την ευκαιρία που σου παρέχεται τώρα, ζήτησε και βρες τον Ιησού, την μόνη Οδό.
"Επειδή τί θα ωφελήσει τον άνθρωπο, αν κερδίσει τον κόσμο όλο και χάσει την ψυχή του;" (Κατά Μάρκον Ευαγγέλιο 8:36).